Een fractal of fractaal is een mathematische vorm (gematria) die is opgebouwd uit delen die in die delen gelijkvormig zijn aan het totaal. De macro en micro vorm zijn gelijk. Het gehele Universum bestaat uit fractals. Jijzelf bent derhalve een fractal. Je hebt vanuit je meest-ruim-voor-te-stellen (lees: oneindige) bewustzijn jezelf afgesplitst in ontelbaar veel fractals: entiteiten met een beperkt bewustzijn. Deze fractals hebben echter alles in zich wat je oneindige bewustzijn ook in zich herbergt. Alleen heb je een deel van dat oneindige bewustzijn afgesloten om de ervaring op te kunnen doen in je eigen creaties. Het is niet voor niets dat meer dan 70% van je biologie, verankerd in je DNA, junk DNA wordt genoemd. Een elitair grapje van de wetenschap om hun schrijnende onvermogen te etaleren: je noemt het gewoon afval. Een zeer groot deel van je werkelijke potentie – zoals onder andere vastgelegd in je DNA – is simpelweg afgedekt. Je herinnert het je (vooralsnog) niet.
Het Universum wil simpelweg ervaren. Niet goed, niet slecht. Gewoon ervaren. Je hebt ontelbaar veel fractals van jezelf hele werelden laten fabriceren en vervolgens heb je jezelf in die werelden geplaatst om je eigen creatie te ervaren. Dat is wat leven doet en is. Deze ervaringen worden via je fractals doorgestuurd naar je overkoepelend oneindige bewustzijn. Een i-cloud inderdaad. Er is niets nieuws in deze wereld.
De tijd is ook onderverdeeld in fractals. Tijd is een raar fenomeen. Daar waar jou oneindige bewustzijn is, bestaat geen tijd. Alles vindt dan ook plaats op hetzelfde moment. Het verleden, het heden en de toekomst. Alles is gedachten aldaar. Als je iets denkt, dan manifesteert het zich ook direct. Om dit vrij abrupte oorzaak en gevolg fenomeen onder de knie te krijgen, hebben we onder andere in deze Aardse realiteit (en ja, daar ben jij zelf mede-auteur van) tijd ingevoerd. Als je hier iets denkt (zo-ik-denk), kan het even duren (zelfs jaren) voordat het zich manifesteert. Het geeft je de tijd om je gedachten nog aan te passen of derhalve iets niet te laten manifesteren omdat je je bedenkt dat het mogelijk schadelijk is voor jou of een ander (zo-ik-voel). Vanuit je intuitief weten dat we uiteindelijk allemaal verbonden zijn.
Je oneindige bewustzijn staat constant in contact met je vele fractals (ook wel zielen genoemd), die nietsvermoedend een fractal leven leiden (ervaringen opdoen) in een geconstrueerde wereld (je eigen bedenksel) met allerlei andere fractals van andere oneindige bewustzijnsvormen. Om ervaringen op te doen zul je voortdurend co-creaties aangaan. In je eentje kun je geen liefde voor een ander ervaren, gemis doorstaan, plezier hebben met een ander en ga zo maar voort. Je hebt voor jezelf tal van manifestaties gescript (dus van te voren bedacht) – zowel individueel als collectief. Telkens weer worden je lessen aangeboden vanuit jeZelf waarvan het de bedoeling is dat je het simpelweg ervaart, fouten maakt, daar van leert, het achter je laat, afsluit, oppakt, of wat er ook nodig is. Deze lessen – of liever ervaringen – worden net zo lang aangeboden tot jij of wij als collectief er iets mee doen.
Gregg Braden heeft daar een boek over geschreven: fractal time. Hierin presenteert hij een model waaruit blijkt dat op gezette tijden bepaalde ervaringen voor het individu en de Aardse bevolking voortdurend terugkomen. Zo ook 9/11. Dit heeft te maken onder andere met de invloed van planeten binnen ons eigen zonnestelsel op onze psyche (astrologie) en the grand cosmic year (astronomie): ons eigen zonnestelsel draait ook weer om haar as in een tijdsspanne van bijna 26.000 jaar. Dit is wat de Egyptenaren ons duidelijk maakten, evenals de Maya cultuur. Het systeem Socrates van Martin Armstrong, die ik hier geregeld aanhaal, maakt gebruik van hetzelfde fractal time principe. Ook hij laat zien dat bepaalde aspecten telkens terugkomen volgens een sinusgolf: what goes up, must come down. Morgen meer daarover want het Socrates systeem voorspelde al maanden terug op 10 april precies een major event: en zoals gewoonlijk, dat klopte weer nauwkeurig.
En dat sluit heel mooi aan bij een aantal van de Universele of Hermetische Wetten: alles is voortdurend in beweging (stilstand bestaat niet) en alles beweegt als een pendulum of sinusgolf. Altijd en overal. Maakt Braden gebruik van het wiskundige getal Phi (0.618), daar gebruikt het model van Armstrong het getal Pi (3.14). Hoe dan ook: alle modellen die hier naar kijken zullen je vertellen dat er altijd een constante kracht op de achtergrond dirigeert. Dingen herhalen zich op Aarde in een vast patroon. Nogmaals, ik laat je dat morgen zien. En ik vertel je alvast dat China – het nieuwe machtscentrum op Aarde – daar mee van doen heeft. Zoals Armstrong altijd zegt (hij is de enige Westerse adviseur die nog welkom is in China): de Chinezen snappen dat alles beweegt in golven. Dit afgezet tegen het lineaire denken van het Westen. Daarom is het Westen nu ook in verval. Het machtscentrum op Aarde is ook voortdurend in beweging. In de afgelopen 5.100 jaar – onze meest recente geschreven geschiedenis – is de macht verschoven van het Midden Oosten (Sumerie, Perzie) naar Egypte, vervolgens Athene en Rome, verder naar het Westen naar het Britse Rijk, toen de oceaan over naar de VS en momenteel vliegt het de wereld rond verder naar het Westen (of Oosten zo je wilt): China.
Geef een reactie