Koning Herodes kwam aan de macht in 37 BC. Hij maakte er werk van om de tempel van Solomon in Jerusalem te herbouwen en om nog meer andere grote bouwwerken in oude glorie te herstellen. Hij was niet Joods maar stond wel positief tegenover Judaisme en hun geloof de Romeinen uiteindelijk te overwinnen en Jahweh wereldwijd te promoten. De joden zouden het machtigste volk ter wereld worden. Voor dit alles, zeker gezien de bouwkosten, was geld nodig. De meeste Joden woonden toen al in de Diaspora, de gebieden buiten Judea en Jerusalem. Daar zat het grote geld. Voor een dagloon kon iedereen zich aanmelden bij een wat minder stricte vorm van Judaisme en zich weer onderdeel voelen van een club. Een selecte club. Wie wil dat nu niet. Er ontstond een hele handelsmissie vanuit Judea, onder controle uiteraard van koning Herodes, om zieltjes te winnen tegen betaling. Je ziel aan de duivel verkopen. Dat is waarom Joshua veel later zich hier tegen uitsprak en de geldmakers de tempel uit joeg.
De Essenen kregen de sympathie van Herodes en het werd hen toegestaan om uiteindelijk de lijn van het huis van David weer terug aan de macht te brengen; nu ja met als opperbaas natuurlijk Herodes zelf of zijn nageslacht. Stel je voor: de tempel herbouwd, Jerusalem weer een plaatselijke koopgoot, het geld stroomde binnen, het Judaisme floreerde waarbij nu ook Gentiles of Heidenen zich massaal aanmelden (met verschillende substromingen; zo wilden velen wel het geloof en gebruiken maar niet besneden worden). Het huis David zou hersteld worden (via Heli-David, de opa van Joshua die leefde in de Herodes tijd, dan wel via Joseph, dan wel via de kleinzoon Joshua/Jezus). De koning was hen gunstig gezind – geen vervolgingen. De oud testamentische voorspelling van een duizendjarig wereldrijk van God (Jahweh) onder Judaisme moest wel aan het uitkomen zijn. Koning Herodes werd daarom ook de Grote genoemd. De weldoener, de financier, het startpunt van dit alles.
Middels ingewikkelde berekeningen (er was een zonnekalender, er was een maankalender) stelde men dat het bestijgen van de troon door Herodes in 37 BC een startpunt was maar dat er eerst een koninklijke generatie (generatie -1 als het ware) overheen moest gaan – 40 jaar dus – voordat generatie 0, de start generatie, het start van het duizendjarig rijk dan ook zou kunnen worden genoteerd. Met veel plussen en minnen werd dat uiteindelijk het jaar 0.
Het had dus wel iets te maken met de geboorte van Joshua die tenslotte samen met de Herodeslijn aan het hoofd zou staan van het begin van dit duizendjarig rijk. Maar het is feitelijk onjuist om deze twee samen te laten vallen. Het was de start van geplande werelddominantie van het Judaisme. Later besloot men aan te blijven houden dat het het geboortejaar van Jezus was en laten we wel zijn, het maakt uiteindelijk niet veel uit. Men was al lang blij een beter en makkelijker systeem van jaartelling te hebben dat iedereen kon gebruiken.
Blijft toch ongemakkelijk, elke keer als ik duizendjarig rijk schrijf, ik aan heel iemand anders moet denken…..
Geef een reactie