In jeZelf gaan werkt het beste door apophatische vragen aan Zelf te stellen. Apophatisch betekent vanuit het negatieve, vanuit hetgeen dat niet bestaat. Het stamt uit het oude Khem, Egypte. De godin Ma’at (waar we ons woord maat aan hebben ontleend) woog op een balans het gewicht van je hart na je overlijden tegenover dat van een veer. Was je hart vederlicht dan werd je toegelaten tot het domein van de Goden. Dan had je in je leven dusdanig ervaring opgedaan met het bewust onderscheiden van Goed versus Kwaad en was je ook in staat gebleken het Goede niet alleen te denken, te voelen maar het ook na te leven. Zo ik denk, zo ik voel, zo handel ik. Zo licht als een veertje, geen zwaarte meer.
Nu is er een verschil tussen een vraag stellen en diezelfde vraag apophatisch stellen. Je kunt aan iemand vragen of hij/zij goed is geweest in het leven voor naasten. Zo iemand zal zich de slechte en goede momenten herinneren en de laatste etaleren en zeggen dat dat het geval is. Zeker als die persoon meer Goed heeft gedaan dan Kwaad.
Stel je dezelfde vraag apophatisch dan is de vraag of je wel eens niet goed bent geweest voor naasten en dan zullen die momenten als eerste naar voren komen. Dan kan niet anders geantwoord worden door Ma’at dat er nog een rondje Aarde gedaan zal moeten worden, net zolang tot het antwoord op de apophatische vraag een volmondig nee is. Dus dat je alleen maar goed hebt gedaan of hebt willen doen voor anderen.
Daar is het verloren woord weer: Nee. Het is in alle opzichten een belangrijk woord.
Hieruit volgt dat de gouden regel NIET is: behandel anderen zoals je zelf behandeld wenst te worden. Als ik het fijn zou vinden eens flink op de vuist te gaan na een woorden ruzie omdat ik een kort lontje heb, is dat vast niet hoe anderen behandeld zouden willen worden na een woordenwisseling met mij.
De gouden regel is dan ook: Behandel een ander NIET zoals je zelf ook NIET behandeld zou willen worden.
De ware Kerstgedachte.
Geef een reactie