Mooie text van Olivier Winants over relaties. In de breedste zin van het woord. Intermenselijke relaties. Ik ken de schrijver persoonlijk niet, deze text kwam voorbij op LinkedIn. Mooi. Zoals gezegd.
Relaties zijn er inderdaad om je ervaringen op te laten doen over je tekortkomingen, de gaten in je Zijn, datgene wat nog geheeld mag worden of simeplweg de dingen die je nog wilt ervaren. We zijn op onze Universele reis waarbij je tal van ervaringen opdoet in tal van dimensies om heel te worden. Holy. Eigenlijk Wholy – geheel en tevens verwijzend naar hole -gat. Dat is waar het woord “holy” vandaan komt. Weer 1 te worden met jezelf. Alle aspecten in jezelf aan elkaar te knopen en zo te begrijpen wat en wie je eigenlijk bent.
Je overwint uiteindelijk alles.
Relaties – zeker in liefde – werken beide kanten op. Je spreekt vantevoren met elkaar af om te co-creeeren. Om hier gezamenlijk iets door te maken, te ervaren, wat jullie beide verder brengt. Weer meer heel-maakt. Niets werkt zonder co-creatie en je hebt er beiden voordeel van. Dat moet ook anders is het geen creatie. Je moet beiden vooruit. Er is een rode draad. Het ligt in elkaars verlengde. De Ander is de perfecte persoon om die rode draad inzichtelijk te krijgen.
Hoewel dat niet altijd zo voelt op dat moment. Besef en inzicht worden pas later op het feest uitgenodigd.
In een van mijn liefdes co-creaties was de rode draad “over-je-heen-laten-lopen”. In een vorig, parallel bestaan had ik haar geknecht. Zij was mijn subject. Ik liep over haar heen. Zij had niets in te brengen. In het huidige bestaan hebben we elkaar weer tijdelijk gevonden: zij liep nu over mij heen, ik liet over me heen lopen. Beiden lieten we dit gebeuren om de rollen om te draaien tov dat vorige (of ander) bestaan. Hoe voelt het om de agressor te zijn en hoe om het te ondergaan.
Tevens: we lieten het beiden gebeuren uit overlevingsdrang. Zij omdat ze nul zelfwaarde had op dat moment. De enige manier voor haar om te overleven (en ook haar kinderen op de been te houden) was volledige controle eisen over alles. In de hoop dat die ander wel volgt. Voor mij is het een ouder thema in dit leven waarin ik wel vaker me de les laat lezen, het laat voor wat het is, en het onderga om de lieve vrede te bewaren.
Zij vertelde me regelmatig dat ik niet over me heen moest laten lopen (ze verwees daarmee naar iemand anders maar bedoelde zichzelf, onbewust); ik zei haar regelmatig dat ze niet over mij of anderen heen hoefde te lopen. Dat was namelijk totaal onnodig. Ik hield namelijk veel van haar. Meer dan dat zij van zichzelf hield.
Hopelijk hebben we beide van deze ervaring geleerd. In dat geval hebben we elkaar een dienst bewezen waar we vantevoren – voordat we afdaalden in deze gekke dimensie- voor getekend hebben.
Nu het woord aan Olivier:
“Relaties brengen altijd waarheid naar boven.
Relaties zijn de koninklijke weg naar loutering, zuivering en volledigheid. De waarachtige open-hart verbinding met een ander mens brengt onverbiddelijk wat ongekend en onbemind in ons leeft naar buiten.
Je wordt via relatie eigenlijk in de eerste plaats verliefd op je eigen potentie, je eigen schaduw. Je valt voor wat nog ongeliefd en onverkend in je leeft. De relatie is de bevruchting van je eigen Volledigheid. Daarom ook word je enkel volledig met en doorheen een Ander en zijn relaties de enige echte snelweg naar Zelf-ontwikkeling. Zij alleen geven bestaansrecht aan al wat in ons leeft.
In de verbinding met een Ander wordt dat wat in onze innerlijke krochten leeft onverbiddelijk zichtbaar. Dit is wat projectie en overdracht precies zijn. Ons onbewuste wordt altijd eerst zichtbaar in die Ander. Dit is de eerste fase van loutering, van de geboorte van onze Volledigheid. Dat wat nog te pijnlijk is om vol en geliefd binnenin omhuld te worden, wordt nu eerste geprojecteerd als ‘het andere’ op de buitenwereld.
De helingstaak is om het als projectie te doorzien en om dan de uitdaging aan te gaan dat deel terug te nemen en in ons te sluiten. Projectie is de eerste danspas in de universele dans tot volledigheid, tot volle individuatie. Wij worden altijd opnieuw via relatie herboren, steeds in meer volledigheid. Het is onze taak telkens dat nieuwste deel van onszelf dat in relatie geboren wordt liefdevol thuis te brengen. Relaties zijn een prachtige kraamkliniek.
Helaas beseffen we dit nog te weinig. Wat er nu nog te vaak gebeurt, is dat wat in relatie geboren wordt, we als miskraam bestempelen. We willen er zo snel mogelijk vanaf. We doen massaal aan afstand. We gaan dat wat zichtbaar is geworden, bevechten in plaats van in te sluiten. We stellen die ander verantwoordelijk voor wat er naar boven komt, of we breken de relatie af. Dit is dramatisch. Want eigenlijk strijden we nooit werkelijk met die Ander. We bevechten buiten ons wat we binnenin niet kunnen insluiten. De relatiestrijd is in essentie altijd een strijd met onszelf. Het is de bron van alle relatie-ellende en geweld in de wereld, want jezelf in de buitenwereld bevechten is een eindeloze, nooit-te-winnen downward spiral.
Zo bekeken bestaan er geen relatieproblemen. De ‘problemen’ in relaties zijn onze weggestopte innerlijke Pijn die naar buiten wordt uitgenodigd. Relationele problemen zijn barensweeen van potentie, van individuatie. Relaties zijn nooit de originele bron van ellende. Zij ontwarren genadeloos wat diep in ons weggestopt is. Dat is wat traumawerk ons ook leert. In de waarachtige verbinding komt de diepste wonde tevoorschijn, als een natuurwet.
De diepe shift is om relaties als goddelijke geschenk te leren zien. Relaties zo bekeken zijn de ultieme bevrijders, een elegant geschenk van het Universum om ons ultieme potentieel doorheen elkaar geboren te laten worden. Relaties zijn werkelijk de baarmoeder van het Volle Leven.”