Sinds 10.900 BC zijn er 215 overweldigende vulkaan erupties genoteerd waarvan er twee direct invloed hebben gehad voor een lange tijd op het klimaat. De uitbarsting van de Tambora in 1815 en Samalas in 1257.
Bij beide erupties kwam het tot de gruwelijkste uitbarstingen sinds mensenheugenis.
Samalas wiste de totale cultuur uit in die regio, inclusief Pamatan, de koninklijke hoofdstad op het Indonesche eiland Lombok. De hoeveelheid troep die de lucht werd ingeslingerd reduceerde de zonnewarmte die normaal gesproken zou worden opgevangen op het aard oppervlak met als gevolg een vulkanische winter. Wereldwijd werden decennia lang over de hele wereld meldingen gemaakt van hongersnood door het mislukken van oogsten. Er wordt aangenomen dat dit alles leidde tot de Kleine IJstijd waar we gisteren over spraken. Vele eeuwen van koude. Geologisch bewisj voor deze eruptie in 1257 werden gevonden in ijs samples. In 2013 wisten wetenschappers de link te leggen tussen de ijsdata en de uitbarsting van weleer.
In 1258 werd Henry III van Engeland mateloos impopulair door de ingetreden koude en het feit dat vele mensen stierven van kou en honger. In 1257 had Henry de eerste gouden munt uitgegeven. Om zijn dure buitenlandse politiek te kunnen bekostigen werd de inwoners van Engeland zware belastingen opgelegd. Daarnaast werd er bij het fysiek ophalen van de belastingcenten veel geweld gebruikt door Henry’s belastingambtenaren. Een coalitie van baronnen greep de macht en dwong de Provisions of Oxford. af waarbij Henry werd gedwongen vrede te sluiten met Frankrijk in 1259.
Zo had de kou van Samalas toch nog iets positiefs opgeleverd.

Verstoringen aan het oppervlakte van de zon kunnen een zonnestorm veroorzaken, coronal mass ejections (CMEs) genoemd, waarbij een enorme toename plaatsvindt van zonnevlammen, energie en warmte. Deze – uiteraard cyclische – toename in CME vindt elke 224 jaar plaats. Dat heeft men kunnen vaststellen door C-14 metingen wereldwijd en steun van historische verslagen. Het huidige economische vertrouwens model volgt deze cycli. Deze 224 jaarscyclus is vervolgens weer op te delen in 26 cycli van 8,6 jaar waarin de economie, of beter het vertrouwen in de economie, schommelt. Omhoog of omlaag. Het piekt en daalt met name halverwege of op de kwadranten van deze 8,6 jaars cycli. Inderdaad net zoals we dat gezien hebben bij de jaarlijkse reis van de zon aan de hemel.
Het is niet zo verwonderlijk dat de economie de kracht van de zon volgt. De stock market IS vertrouwen en daarmee de toestand van de menselijke psyche op dat moment. Wordt het warmer, dan raken de gemoederen overhit en steekt overmoed de kop op. Wordt het kouder, dan ontstaat er honger en chagrijn en sijpelt het vertrouwen in een zonnige toekomst weg.
Voor de echte cijfermatige fanatici onder ons: 8,6 jaar komt overeen met 3145 dagen. Het getal pi is hierin makkelijk te herkennen zoals het getal pi zo vaak voor komt bij de beschrijving van natuurlijke cycli.







