Ik richt het vizier de komende jaren onder andere op Antarctica (in ‘t Grieks ant arktikos – tegenover het Noorden). Het werelddeel dat al duizenden jaren door een dikke laag ijs bedekt is. In 1818 is Antarctica ontdekt. Het duurde tot 1930 vooraleer de Noor Riiser-Larsen als eerste een voetstap achterliet in Queen Maud land, een deel van Antarctica. Pas in 1948 was een expeditie in staat om de landmassa onder het ijs in kaart te brengen. Sindsdien zijn we stukje bij beetje de exacte afmetingen van het onderliggende land gaan leren kennen.
Piri Reis (Piri Re’is) is een historisch admiraal van het Ottomaanse Rijk. Bij leven een kenner en auteur van boeken over de kusten van het Middellandse Zeegebied. Hij vervaardigde de (zoals deze nu bekend staat) Piri Reis kaart in Constantinopel in 1513. Hierop staan delen van de Westkust Afrika, Oostkust Zuid-Amerika en Noord Antarctica inclusief Queen Maud land.
Wacht eens even. 1513?
Admiraal Reis heeft middels aantekeningen op de kaart zelf op laten tekenen dat zijn kaart is samengesteld uit oudere bronnen die teruggaan tot 4 eeuwen voor het jaar nul. Deze bronnen zijn verloren gegaan en waren vermoedelijk te vinden in de Keizerlijke Bibliotheek in Constantinopel waar de admiraal een VIP pas voor had. In 1929 vond men de Piri Reis kaart. Geschilderd op de huid van een Gazelle, opgerold op een – en zo hoort dat te gaan – stoffige plank.
Er is uitvoerig bewijs dat delen van Antarctica – zo ook Queen Maud land- tussen 13.000 en 4.000 BC een ijsvrije periode kenden en dat de huidige, dikke ijslaag vanaf 4.000 BC is gaan aangroeien. De subglaciale (onder-het-ijs) topografie van Queen Maud land op Antarctica zou dan dus 6.000 jaar terug (of vroeger) in kaart zijn gebracht. Technieken om door het ijs (dat gemiddeld 2 kilometer dik is) te peilen waar zich de landmassa bevindt is pas beschikbaar in van de tweede helft van de 20ste eeuw.
Hoe kwam men in Antarctica of was men daar al? Wie waren dat? Hebben we geschreven bronnen?
Er is geen beschaving gekend die in die tijd in staat zou zijn geweest om naar Antarctica te navigeren. Hiervoor is geavanceerde navigatie vereist. Breedtegraden (hoeveel graden Noord of Zuid bevindt je je van de evenaar) zijn redelijk makkelijk te peilen aan de stand van zon en sterren. Lengtegraden (hoeveel graden Oost of West bevind je je van de meridiaan) is het probleem. Een eerste acceptabele meetmethode werd in 1768 uitgevonden.
Professor Charles Hapgood was historicus en vermaard onderzoeker, zo ook van het Piri Reis mysterie. Hij suggereerde dat de bronnen van Piri Reis, gedateerd 4 eeuwen voor start van onze jaartelling, gebaseerd moesten zijn op nóg oudere bronnen. Dat lijkt inderdaad de enige optie. Volgens hem was de ijsvrije periode van Antarctica te verklaren omdat het ooit 2.000 zeemijlen meer Noordwaards lag en dus in een warmere klimaatzone. Het gebied dreef de Antarctische cirkel in door earth-crust displacement. Niet hetzelfde als platentektoniek. Bij earth-crust displacement beweegt de gehele gestolde aardkorst (de lithosfeer) zich over de vloeibare aardkern, waarbij alle landmassa’s worden geherrangschikt in andere tijd- en klimaatzones. Door de beweging richting de ijskoude Zuidpool werd Antarctica vanaf 4.000 BC langzaam bevangen en bedekt met een laag ijs. Traditionele geologen hebben deze theorie altijd verworpen maar zijn niet in staat geweest hun protest met bewijs te staven.
Niemand minder dan Albert Einstein waardeerde het werk van Hapgood enorm en de twee werkten samen om een verbeterde versie van de earth-crust displacement theorie op te stellen. De centripetaal kracht voortkomend uit de aardas die om haar as draait en het ijs dat zich daardoor onregelmatig afzet op beide polen, zou de aardkorst doen verplaatsten. De effecten moeten onvoorstelbaar groot zijn. Hieronder lees je een voorwoord van Einstein in een van Hapgood’s boeken:
I frequently receive communications from people who wish to consult me concerning their unpublished ideas. It goes without saying that these ideas are very seldom possessed of scientific validity. The very first communication, however, that I received from Mr. Hapgood electrified me. His idea is original, of great simplicity, and—if it continues to prove itself—of great importance to everything that is related to the history of the earth’s surface.
Einstein zegt dat terecht: de geschiedenis van Aarde, culturen en beschavingen moet daardoor worden herzien. We hebben een ijsvrij Antarctica vóór 4.000 BC en een beschaving die daar al was of arriveerde en alles in kaart heeft gebracht.
De wetenschap vertelt graag dat beschaving begon in warme oorden als Sumerië en Egypte ná 3.000 BC. Rond 1.500 BC ontstonden vergelijkbare beschavingen spontaan in Zuid-Amerika. Atlantis – een vermeende cultuur van nog vóór 10.000 BC heeft nooit bestaan, alleen in de memoires van Plato. Oh ja, alle beschavingen in die tijd waren zeer primitief. Tot zover de wetenschap. Die graag wilt dat je deze doctrine voor waar aan neemt.
De kaart van Piri Reis spreekt dit alles snoeihard tegen. Hij was niet de enige met bewijs van oude beschavingen waar we niets van weten. Iets genuanceerder: niets van mogen weten.
Morgen komt een Nederlander aan het woord, een befaamd cartograaf: Mercator.
Ciao
Tot de volgende
Bron: Fingerprints of the Gods: Graham Hancock
Geef een reactie