Een Pondje Kwaad

Geschreven door

in

De eeuwige strijd tussen Goed en Kwaad. Licht en Duister. Dat blijft zolang we het niet oplossen in onsZelf. Het is het Spel wat we onsZelf hebben geschonken.
Wat als je de Witte Magiër van je eigen universum wordt? Waar ga je naar toe? Je kunt niet hier blijven. Je kent dan de spelregels van het dualistische dynamische duet van Licht/Goed versus Duister/Kwaad. Ik weet alleen dat er vele dimensies en werelden zijn waar alleen compassie is. Dat we hier compassie leren door de effecten van het Kwaad te ervaren.

Liefde en Angst zijn de expressievormen van Licht en Duister. We hebben ze uitvoerig behandeld in het begin: de twee polariteiten die de realiteit bepalen. Liefde = Waarheid. Angst = Leugen. Liefde = Vrijheid. Angst = Gevangenis.

Voor mij nog altijd de best te hanteren beschrijving van Liefde versus Angst is die van Creatie versus Reactie.
Angst is vaak gekoppeld – maar niet exclusief – aan fysieke zaken. De angst om iets kwijt te raken. Of een ander heeft er meer van dan jij. Als jij en ik zouden besluiten samen een bruisende onderneming op te zetten en ik heb €10 en jij ook, dan kunnen we dit op allerlei manieren onderling verdelen. Omdat jij beter met geld om kan gaan dan ik, geef ik als reactie mijn geld aan jou en loop jij weg met €20. Ik heb niets meer. Als nieuwe onderneming zijn we niets rijker of wijzer geworden. Er was geen creatie.
Hebben we allebei een andere invalshoek waarmee we de markt willen veroveren en we delen dat, dan gaan we aan het eind van de avond allebei naar huis met een verdubbeling van datgene wat we hadden. We hebben creatie aan het bedrijf toegevoegd. Zijn meer gelijkgestemd en in balans met elkaar.

Ik heb beroepsmatig veel van dit soort Reactief/Duister gedrag gezien. Tekort op een balans werd opgelost door een grote order van januari het jaar daarop naar december daarvoor te schuiven. Tekort van dat jaar weggepoetst. Het is het verplaatsen van massa. Er is geen creatie.

Een viertal jaar geleden kreeg ik bezoek van het Duister. Beter gezegd: ik nodigde het uit. Het bleek later een Duister aspect van mezelf te zijn. Er werd me de macht aangeboden de liefde van iemand terug te winnen. Een raar aanbod aangezien liefde niet verdwijnt, alleen een andere vorm of frequentie aanneemt. Alles is energie.
Het zou me dus iets geven maar er was een prijs te betalen. Ik kon me niet herinneren wat die prijs zou zijn geweest behalve dan de wetenschap mezelf te omringen met in-elkaar-geknutselde liefde. Mijn intuïtie nu zegt me dat deze plastic liefde gevoed zou zijn geweest door elders liefde weg te halen. Liefde voor meZelf namelijk.

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *