Ik heb zitten denken over een tweetal van mijn recente blogs met betrekking tot hartportaal en mind. Voordat we de religie induiken, heb ik het gevoel dat ik dat toch wat duidelijker uit mag leggen.
Bidden – voor mij – is “old-fashioned”. De handen vouwen, aan een externe macht iets vragen, smeken, handen wassen en weer op pad. Het impliceert weinig aktie van onze kant. Weinig betrokkenheid en bizonder weinig soevereiniteit. Helemaal niet zelfs. Niet wat we hier komen doen. Je bent hier om je eigen zaken te regisseren en fysiek deel te nemen aan deze aardse realiteit. De handen uit de mouwen. Niet in elkaar gevouwen.
Meditatie is voor mij behoorlijk rechterhersenhelft. Niets mis mee. Als ik mediteer echter, val ik steevast in slaap. Ik denk niets. Bijna niets. Poef, weg naar dromenland. Heerlijk. Dat dan weer wel.
Concentratie of focus is linkerhersenhelft. Het brengt veelal logische verbanden, is erg gericht op controle krijgen over iemand of een situatie. Ook niets mis mee. Mij levert het vaak hoofdpijn op. Zo is dat.
Contemplatie is hetgeen mij al tijden verder brengt. Niet altijd bewust. Ik besef me achteraf dat ik contempleerde of er plots middenin zit. Contemplatie is letterlijk het samen (con) brengen of zitten tussen de tempels, “the temple”, de slapen van je hoofd. Je brengt beide hersenhelften samen. Je gebruikt het logische van links en herenigt het met het creatieve van rechts. Het dominant mannelijke Yang, met het passief vrouwelijke Yin. (Daarmee zeg ik niet dat vrouwen niets doen. Het is de masculine en feminine kosmische energie die alle dingen in zich herbergen).
We zullen gaan zien – als we de religies gaan uitspitten – dat het tempelverhaal, linker/rechterhersenhelft of de Yang/Yin, telkens het onderliggende verhaal is.
Contemplatie is de zaken waar je over na wilt denken lichtjes aanraken. Er langs voelen. Het subtiele. Niet echt de details voor de geest halen, meer de energie van iets voelen. Het wordt ook wel dagdromen genoemd. Het gebeurt me dan ook de hele dag door. Daarom wilden je ouders en leraren op school vroeger ook niet dat je dagdroomde. Wisten zij veel dat ze je daarmee afsneden van je werkelijke zoektocht.
Bij contemplatie spreek je dingen ook niet hardop uit of denk je het niet letterlijk in je geest. Je verwoordt het niet. Subtiel aanvoelen en beslissingen nemen. En het vervolgens ook manifesteren in de fysieke wereld.
Dagdromen – de subtiele variant – doe je gelijktijdig in je hartportaal en in je geest. Het is gelijktijdig geschakeld en functioneert als zodanig gelijktijdig. Zoals het woord gelijktijdig al zegt: het vindt op hetzelfde moment plaats. Je gedachten, je creatie, de manifestatie. Je gedachten, de Creative Force, komt uit je hartportaal want deze staat in directe verbinding met het Universum, met je vele hogere bewustzijnsvormen. In je hartportaal toets je deze ook gevoelsmatig, het stroomt gelijktijdig naar je neocortex: je linker-en rechterhersenhelft. Daar verbindt het beide hersenhelften en ga je over tot aktie. Je voelt dat de geplande aktie goed is voor JOU (zonder dat het anderen schade berokkent) – dat is rechts- en je kunt het vervolgens logisch aan jeZelf uitleggen dat het goed is – dat is links.
Zo dat wilde ik nog even toevoegen.
Komende tijd nog een recap van Natural Law en dan duiken we de exotere en esotere wereld van de religies in. Veel om over te contempleren.
Geef een reactie