Je kent dat gevoel vast wel dat als je iets onverwachts leest, dat iets je bij de strot grijpt. Of iets dat je hoort. Hoort van zeggen. Als een rimpeling in het Universum. Alsof de eeuwige zee van herinneringen je plots koud water in je gezicht spuwt. Je wakker slaat. Al datgene wat je raakt, emotioneert of doet schaterlachen is het waard om te onthouden. Daar is iets mee. Aan jou om te ontdekken wat exact. Soms helpt het Universum je een handje de oplossing te vinden.
Zo zat ik al een tijd te denken aan een passage uit een boek van Stephen King. Ik ben al 30 jaar fan. Heb al zijn boeken. Deze passage beschrijft hoe een jongen wordt ontvoerd en doodgemarteld. Het hoe en waarom zal ik niet verklappen. Ik las die passage zeker 15 jaar terug en nog steeds herinner ik me de gruwel die door mijn ruggengraat trok toen ik voor het eerst mijn ogen ernaar liet staren. Gruwel niet zozeer van wat er werd beschreven. Meer andere gruwel. Ik wist niet welke. De context zag ik niet. Tot me later duidelijk werd dat King een ingewijde is en veelal schrijft over zaken die werkelijk plaatsvinden en niet worden blootgesteld aan het daglicht. En daarmee een grote groep mensen (liever monsters gehuld in mensenhuid) duidt die zo onbeschrijflijk verdorven zijn dat ze worden opgejaagd en verteerd door hun innerlijke demonen. Daarover schrijft King voortdurend. Alle denkbare demonen of Satans (Shatans zoals eerder uitvoerig besproken) zijn in werkelijkheid je tegenstanders en dwingen je uiteindelijk tot het aanvaarden van je duistere kanten. Met het doel het omarmen ervan en het buitenspel te zetten door het vol in het licht te zetten.
Ik zat al enkele weken te peinzen in welk boek ik die bewuste passage had gelezen. (Ik heb zogezegd al zijn boeken en het vooruitzicht ze allemaal door te pluizen stond me niet aan). Totdat ik op Netflix IT deel 2 zat te kijken en zag dat ook het vervolg op de Shining te zien was hier: Dr Sleep. Zou het? Ja hoor, de passage kwam uit dit boek. Lang niet zo sterk verfilmd als oorspronkelijk toevertrouwd aan het papier door King. Nog steeds voel ik die gruwel, wetende nu dat deze praktijken aan het licht zullen gaan komen. Met naam en toenaam.
Het lezen van de boeken van King met de wetenschap dat hij accuraat de dagelijkse strijd in je innerlijke wereld beschrijft en dit onze realiteit reflecteert fascineert mij hevig. Meester van de horror? Dat zeker. Maar ook Koning van de realiteit.
Geef een reactie