Mooie initialen. Ik houd van Jan Cremer’s werk. Zijn snelheid, oprechtheid en dwarsheid. Zoon van Jan Cremer Sr. Een avonturier. Wereldreiziger. Toen nog te paard, ezel en op de fiets. Soms met de trein. Werken, geld verdienen en dat geld weer stuk smijten om te kunnen reizen en fotograferen. Zijn reis ging onder andere naar Palmyra. In Syrië. Waar hij al in de jaren 30 beschrijft hoe de stad der duizend zuilen van alle kanten werd geplunderd en kapotgemaakt. Zoals vele decennia later ISIS zou doen. Althans, dat schreef de media destijds. Inmiddels weten we dat de media geen waarheid schrijft. Opklopt. Verdraait. Oud nieuws in nieuwe zakken. Onderstaand komt uit Heldendicht, 1962. Interpretatie mijnerzijds: Angst is er, laat je er niet door leiden. Ga door je angst heen. Niets te verliezen hier zolang je maar doet wat jou goeddunkt en een ander niet schaadt. Wie bepaalt? Jijzelf.
Voor mij géén
problemen of probeersels
voor mij alléén
zuiver en eerlijkheid
géén kontlikkerij
geen onwerkelijke
vriend of vijandschap
geen heulen
met de valse broeders
al moet het gaan
ten koste van
mijn liefdevolle omgeving
ik ben niet bang
ik verlies niets
[]
Voor mij bestaat
één heerser één god één liefde
en dat ben ik ik en nog eens ik
werd ik niet groot
tussen rokende puinhopen
werd ik niet sterk
van weggegooid voedsel
kon ik niet op mijn vijfde jaar
het gas aansteken thee zetten
daarom wie gelooft in mij
ik ik en nog eens ik
mijn echte vrienden
zal ik liefhebben
zelfs met een mes
tussen de schouderbladen
[]
wanneer ik afga
er maar één zal beslissen
en dat ben ik ik en nog eens ik
want ik houd van mijn leven
omdat het een risico is
bewust en moedwillig opgeborgen
uit Heldendicht (Jan Cremer, 1962)
Geef een reactie