Allemaal mooie intenties met die occulte en esotere stromingen van weleer. Kracht en wijsheid in jezelf zoeken. Niet afhankelijk zijn van externe factoren. Ik denk, ik voel, ik handel er naar. Allemaal prachtig, maar werkt het ook?
Volmondig ja. Echter, je zult het aan den lijve mogen ondervinden. Kennis opdoen uit boeken is een start. Het vervolgens ondergaan en ervaren is de belangrijke volgende stap in het proces IN jezelf. Dat is wat je hier komt doen.
Tracht jezelf te blijven herinneren bij alles wat je doet dat je altijd al geweest bent en altijd zult zijn. Je bent het zelf die al deze mogelijkheden tot het opdoen van ervaringen aanbiedt aan je bewustzijn alhier. Op dit zelfde moment – as we speak – ben je in ontelbaar veel realiteiten aanwezig om je ervaringen aldaar op te doen. En dit te bundelen in jezelf. Ik zag afgelopen weken de Harry Potter films voorbij komen. De verschillende Gruzielementen van Voldemort zijn kopieen van het bewustzijn die in allerhande voorwerpen (of realiteiten) zijn verstopt. Zo lang die blijven bestaan – en in de films worden ze uiteraard opgeruimd omdat het kwaad verslagen dient te worden – zul jij altijd blijven bestaan. Zonder begin. Zonder einde. Je zult tot in de eeuwigheid (whatever that is) werelden, levens, co-creaties en ervaringen blijven maken.
Dat wil niet zeggen dat dit leven in deze realiteit (waarin ik dit schrijf en jij er voor kiest dit te lezen) er niet toe doet en makkelijk verspild kan worden. Je hebt er toch genoeg. Nietwaar? Neen. Alles doet er toe.
Het opdoen van kennis doet er toe. Het daarmee verruimen van je bewustzijn is van belang. Het handelen er naar en je er over uitspreken is het ultieme doel.
Ik was in mijn werk aanbeland in een fase waarin mijn ethiek en idee niet op dezelfde lijn liggen als die van mijn werkgever. Ik voelde afgelopen maanden de discrepantie. Ik ben free-lancer en ik werd gevraagd om in vast dienstverband te komen. Dit alles kwam samen op hetzelfde moment. Uiteraard. Ik test mezelf. Ik schrijf hier aldoor over ik denk, ik voel, ik doe. Leef ik dat zelf ook na? Hoe soeverein ben ik zelf daar in?
Altijd weer verrassend hoe lang ik er dan toch weer over doe om een beslissing te nemen. Ik weet wat ik mag gaan doen en toch is er dan twijfel. Vertraag ik de boel.
Ik ben er dus ook nog niet.
Uiteindelijk heb ik het besproken en gaan onze wegen zich scheiden. Inderdaad: ik denk, ik voel, ik spreek en handel. Op het moment dat dit uitgesproken was voelde ik me weer vrij. Sterker. Ik voelde een soort eenvoud in me op komen zetten. Life is simple. Welnu, waarheid is eenvoudig.
En meteen kwamen er weer andere mogelijkheden op mijn pad. Dezelfde dag! Tevens kan ik nu zien dat er meer mensen zijn binnen het bedrijf die hetzelfde zouden willen maar door met name angst vastzitten en (nog) niet loskomen. Ik hoop dat ik ze hiermee een lichtend voorbeeld kan geven. Hoewel eenieder zelf een keuze maakt en die keuze is altijd de juiste.
Alles op zijn tijd. Alles in jouw tempo.
Geef een reactie