Je staat dus voortdurend in verbinding met jeZelf. Niets is krachtiger en sterker dan jijzelf. Alleen in deze 3D realiteit werkt dat niet. Werkt het niet om alles te weten. Je wilt juist in vergetelheid zijn, om je heen kijken en je afvragen wat je hier doet. Waarom die onderdrukking, slechtheid, drukte. Terwijl er ook heel veel mooie dingen zijn. Mensen zijn van nature, als je ze uit de gekte kunt halen en even op adem kunt laten komen, prachtige wezens. Het is aan jou om in al deze dualiteit de dingen te zien, te begrijpen, je te her-inneren, dat je dit zelf allemaal gemaakt en gematerialiseerd hebt. Dat je dit alles ontstijgt en tegelijktijd ook bent. Na regen komt zonneschijn. Na je gerealiseerd te hebben dat de regenbui ook door jou zelf op jeZelf is neergeklaterd, kun je jezelf optrekken aan het feit dat je de creator van dit alles bent. Kun je op zoek naar de Zon. Je bent een God. En je tracht jeZelf dit voortdurend duidelijk te maken. Je prikt jeZelf in de zij, fluistert dingen in je oor, geeft je kriebels, en soms sla je jezelf met een vuist hard in het gezicht als je op moet letten of niet voldoende compassie met jeZelf hebt.
Het is een spel. Wel een echt en belangrijk spel. Maar een spel.
Je hebt al die tijd dat je nu hier bent, altijd al op jeZelf gewacht!
Geef een reactie