Sitchin beschrijft dat de Aarde zich in een ijstijd bevond (dat is juist) en dat de planeet Nibiru (planet X), thuisplaneet van de Draco-Reptilians (Anunnaki) langs aarde scheerde volgens een vaste baan die gekend is wat er voor zorgde dat de ijsophopingen op beide polen instabiel werden en van de polen de oceanen in kantelde. Door het verplaatsen van dit enorme gewicht en de enorme ijs/watermassa die de oceanen insmolt, is de aarde hevig gaan schommelen met als gevolg wereldwijde tsunami’s.
Graham Hancock is van mening dat een meteorietenstroom door de baan van de aarde ging (en dat doet deze nog steeds met terugkerende tijden) en dat een reeks van inslagen van Noord-Amerika tot in het Verre Oosten de oorzaak zijn van alle ellende. Zowel Hancock als Sitchin plaatsen deze activiteit 12.000 jaar terug. Dat valt dan in de tijd van 10.000 voor Christus, inderdaad de periode dat er veel aanwijzingen zijn voor een wereldwijde vloedgolf.
Velikovsky claimt dat Venus – toen een maan van Jupiter – is losgebroken uit haar baan en als een meteoriet langs Mars en Aarde is geschoten om in haar huidige baan terecht te komen. Daarbij is de Aarde gaan kantelen en is tevens een enorme hoeveelheid water meegezogen van Venus en op aarde uitgestort. Dit zou hebben plaatsgevonden 1.500 voor Christus. In de tijd dat Troje werd aangevallen door de Spartanen.
Voor al deze theorieen is vrij veel te zeggen. We weten dat er een Nibiru-achtige planeet om de 3.600 jaar ons zonnestelsel indendert. De meteorietenkraters zijn ook teruggevonden en lijnen mooi op met het verhaal van Hancock (en van velen met hem). Velikovsky is tijdens zijn actieve periode veelvuldig uitgelachen door zijn vakbroeders over vele van zijn theorieen. Deze bleken later echter toch allemaal waar te zijn. En zijn verhaal is tot nog toe de enige plausibele verklaring voor de grote hoeveelheid zout water op Aarde. Dat wat jij en ik vroeger leerden op school, namelijk dat rivieren in gebergten waar ze ontstonden zout meevoerden en door uit te monden in de zee, deze zee dan ook zout is geworden, is totale onzin.
Ik zelf voel ook veel voor het verhaal wat vaak wordt aangehaald in de wat meer alternatieve circuits, namelijk dat de maan hol is (bewezen, ook door NASA), dat het eigenlijk een Pleiadenschip is dat ooit werd gebruikt om leven te zaaien in sterrenstelsels. Het leven lijkt ook inderdaad gezaaid te worden, denk maar eens aan de Cambrische Explosie. Op de een of andere manier is al het leven dat we kennen op Aarde van de een op andere dag op Aarde verschenen. De maan is 12.000 jaar geleden wellicht door Enlil (hij is verdacht) naar Aarde gesleept om letterlijk de Aarde en met name de vrouwelijke energie te ketenen. We kennen het effect van de maan op water: eb en vloed. Stel je voor dat op een avond zo’n enorm voorwerp aan de hemel wordt gesleept. De effecten zouden enorm zijn.
Mijn voorkeur naar de laatste theorie is dan ook gevoed door mijn fascinatie over oude folklore waarin men het heeft over de dagen voor de maan…..de maan stond klaarblijkelijk niet altijd aan de hemel.
Wat ook fascineert, zeker ook het werk van Velikovsky, is dat grote gebeurtenissen in het verleden van de Aarde plots gebeuren (dit in tegenstelling tot wat de wetenschap je wilt doen geloven waar alles geleidelijk in de loop van miljoenen en miljarden jaren verloopt) en dat het allemaal vrij recent heeft plaatsgevonden. Ook iets wat de wetenschap liever anders beweert.
Geef een reactie