Mijn verwijzingen naar de verre geschiedenis van planeet Aarde heeft een reden. Heel veel weten we niet van de tijd van weleer. De afgelopen 2.000 jaar zijn we van een brute Romeinse overheersing, kruisigingen, mensen voor de leeuwen gooien gegaan naar een tijd waarin je een apparaatje pakt, op wat knoppen druk, en een vriend kunt spreken die aan de andere kant van de wereld net de telefoon heeft opgeladen. Er is veel gebeurd.
Historici willen je doen geloven dat als je nog eens 2.000 jaar terug in de tijd gaat, van het jaar 0 naar 2.000 BC, het technologisch nivo van die tijd op een nog lager punt stond. Mensen stapten toen net uit de Steentijd in de Bronstijd. Ga je nog eens 2.000 jaar terug dan kom je in de tijd van de Sumeriers. Daar praten de meeste historici al helemaal niet graag over. Het punt van beschaving (cultuur, kunst, metaalbewerking, taal, leven in gemeenschappen, wetten etc) stond toen al op een zeer hoog nivo en was zeker niet minder dan in de Romeinse tijd. Het is dus niet zo dat we nu op de nieuwe top van onze beschaving zitten en dat dat alleen maar crescendo gaat.
Ik beweer het tegendeel. En als je een beetje aandacht hebt voor je omgeving, dan zul je dat mogelijk kunnen be-amen.
Het is niet zo dat onze voorouders simpelweg in grotten leefden, wat grauwden naar elkaar en af en toe tussen de berenvellen doken als het koud werd. Op bepaalde punten hebben we zeker technologisch gezien pieken bereikt met telefoon en computer. Architectonisch, bouwkundig echter staan we nog ver af van wat onze voorouders hebben gepresteerd en dan met name in de pre-Sumerische tijd. Voor 4.000 BC.
Bouwkundig, spiritueel, medisch, energetisch en wat betreft de kunst van het ruimtereizen, om er een paar te noemen, zijn we achteruit gehobbeld de afgelopen 100.000-den jaren. Volgens de huisregels van Natural Law zal alles de vorm van een sinusgolf volgen: What goes up, must come down. Dit geldt dus ook beschaving en alles wat het behelst. Er waren tijden op Aarde dat de mens werd omringd door technologie waar wij alleen maar over kunnen lezen in Science Fiction stripboeken. Gelukkig zijn er meer en meer wetenschappers die dit inzien en kritisch zijn naar mainstream wetenschap. Die stroming die je wilt laten denken dat al het leven ontstaan is uit een bacterie ronddrijvend in een pre-biotische oersoep. Van eencellig organisme naar de ongelooflijk ingewikkelde structuur van de mensch. In een rechte lijn.
We bespraken al dat de evolutie thearie van Darwin halverwege de 19de eeuw dit beeld alleen maar versterkte. De Darwinisten hebben dit aangegrepen en daarmee lange tijd de overhand gehad versus de Creationisten: zij die geloven dat het leven te danken is aan een Schepper. De Darwinisten laten niets aan het toeval over: alles valt in een wetenschappelijke context en is volledig te sturen als in een lab: de meester mentaliteit. De Creationisten laten alles graag over aan een externe macht op een wolk: slaaf mentaliteit.
Spoiler alert: beiden hebben het niet bij het rechte eind.
Er is geen enkel bewijs dat meercellige organismen voortkomen uit eencellige. Net zoals er nul bewijs is dat mensen afstammen van apen – er zijn in het fossielen bestand nul tussenvormen gevonden – zijn er ook nooit tussenvormen gevonden van eencelligen die zich ontwikkelen in de richting van een tweecellige, viercellige, een voorloper van een plant etc.
In de jaren 50 werd het Miller-Urey experiment uitgevoerd: men bootste de oersoep na, de omstandigheden op aarde een slordige 4 miljard jaar geleden toen het leven ontstaan moet zijn. Volgens Darwinisten. Methaan, water, ammoniak en waterstof in een fles. Stroom erdoorheen jagen want op de vroege aarde flitste de bliksem aan de lopende band in de lucht. Zo ontstaan aminozuren. En aminozuren zijn de bouwstenen van eiwitten. Zo moet het leven zijn ontstaan. Geen idee waar dan de suikers en vetten uit ontstaan moeten zijn.
Nog afgezien van de vele aannames in dit experiment (hoe zeker weten de weermannen en vrouwen hoe de omstandigheden er 4 miljard jaar terug uitzagen: ze kunnen het weer van 200 jaar terug niets eens vaststellen), ook al zouden er daadwerkelijk aminozuren ontstaan, het zegt niets over het ontstaan van leven. Leven is namelijk identiek aan bewuste creatie. Iets dat leeft, neemt de omgeving in zich op en maakt keuzes om in leven te blijven. De bewuste gedachten van aminozuren hieromtrent kennen we simpelweg niet.
De Creationisten weten daar wel raad mee. De Heilige Geest, komende van de Almachtige Schepper blaast alles wat leeft het leven in. Dat is wat de Schepper doet: Scheppen. Middels een bliksemschicht. Tsja, ook wat voor te zeggen maar kort door de bocht. Het geeft geen antwoorden. Wie is die Heilige Geest dan? Waar is God? Wie is God?
Ik plaats vandaag twee oudere blogs.
Een blog heet “Onder het ijs met Piri Reis”. Een fantastisch verhaal dat wederom aantoont dat we veel dingen uit het verleden niet (meer) weten. Namelijk dat onze voorouders veel inventiever en bewuster waren en niet de godganse dag in hun grot op botten zaten te kluiven.
De andere blog, “de Balanceer act”, beschrijft op fysisch nivo het verschil tussen Darwinisti ~ zij met meester mentaliteit en Creatinisti ~ zij behept met slaaf mentaliteit.
Graham Hancock: ” We are truly a species with amnesia. We have forgotten a very important part of our story.”
Lees- en luistertip: LLoyd Pye met “Everything you know is wrong.” Ook te vinden op Youtube.
Geef een reactie