The Byrd is gevlogen

Is er nog meer bewijs dat Antarctica ooit gekend of zelfs bewoond was voor de officiële start van beschaving op Aarde? Gerard Kremer, de meest fameuze 16^de eeuwse Vlaamse (Nederlandse) cartograaf, wiens Mercator projectie nog steeds veelvuldig gebruikt wordt, artiesten naam Mercator, bezat een enorme verzameling kaarten uit de Oudheid. Ook hij publiceerde een atlas met daarin ijsvrije kustgebieden van Antarctica met – zo ontdekte Hapgood- weer andere details dan bij Piri Reis.

Prof Hapgood vond in 1959 de Oronteus Finaeus kaart die zelfs bijna een totaal beeld gaf van Antarctica zoals we dat nu kennen. Inclusief bergketens en rivieren. Ook hier weer gebaseerd op oudere bronnen uit tijden in een ver verleden.
De Franse geograaf Buache publiceerde in 1737 zijn versie van het continent waarop alle details van eerdere kaarten waren samengebracht met nieuwe elementen: zo was er een keten van (nu) Transantarctic Mountains die het continent in twee verdeelt. Dit feit kon pas in 1958 worden vastgesteld. Dit alles suggereert dat er een volk vóór 4.000 BC op Antarctica gewoond heeft. De vingerafdrukken van een verloren beschaving, zoals Hancock zijn boek ook heeft genoemd.
 
Terug naar de kaart van Piri Reis. Hierop staat een deel van de oostkust van Zuid Amerika inclusief het Andes gebergte en de Amazone rivier. Doordat verschillende bronnen zijn gebruikt door Piri Reis is het mogelijk de chronologische volgorde van gebeurtenissen in het landschap terug te zien. Rivieren van nu die toen nog niet geformeerd waren, landmassa’s die later los zijn gescheurd van het vasteland. Piri Reis tekende een groot eiland ten oosten van de kusten van Brazilië waar nu geen eiland meer is, alleen de toppen van St Peters and St Pauls Archipel als enig nog zichtbaar deel van de Mid-Atlantische bergketen op de breuklijn van twee tektonische platen.

Op andere kaarten uit de 17^de eeuw is een landbrug te zien tussen Alaska en Siberië van 1000 mijl. Volgens geologen heeft deze landbrug inderdaad ooit boven water gelegen in een recente ijstijd waarbij het waterpeil van de oceanen beduidend lager lag. Rond 10.000 BC kwam de laatste ijstijden einde waarbij het zeenivo drastisch steeg door het smelten van ijskappen.
Claudius Ptolemaeus, de laatste cartograaf van de antieke oudheid maakte in de tweede eeuw een beroemde kaart van het Noorden. De kaart werd als verloren beschouwd maar dook in de 15^de eeuw weer op. Ptolemaeus had ook een VIP pas maar dan van de bibliotheek van Alexandrië, waar de grootste collectie boeken en kaarten uit de Oudheid ooit bijeen was gebracht. Zijn werk toont gletsjers in Zweden en suggereert het bestaan van een bron die teruggaat naar het einde van de ijstijd van 10.000 BC. De Portolano kaart van Iehudi Ibn Ben Zara uit 1487 presenteert nóg oudere bronnen: gletsjers verder zuidwaarts van Zweden waarbij ook Nederland en Engeland inge-ijst waren. Een blik op oer-oude vormen van onze Europese inlandse zeeën en een grote hoeveelheid eilanden die nu niet meer zichtbaar zijn, want onder zeenivo.

Dit is nog maar het topje van de ijsberg. Bewijs te over dat er beschavingen waren ver voor 4.000 BC tot wel 10.000 BC die technologisch zo geavanceerd waren dat ze hun wereld zeer nauwkeurig konden uittekenen.

Onze geschiedenis gaat veel, veel verder terug dan ons wordt voorgehouden. En aangezien dit onze gezamenlijke ervaring en dus ook geschiedenis is, dient dit voor iedereen openbaar te zijn. Wetenschappers zijn hier terughoudend in en ik raad je dan ook aan wetenschappers altijd met enige kritiek te beluisteren. Ik ken de volle waarheid niet op dit moment, wel weet ik dat er ongelooflijk veel bewijs is, geologisch, mythologisch, historisch dat de mens hier al meerdere beschavingen doorlopen heeft. Beschavingen die aan hun eind kwamen waarna we weer opnieuw zijn begonnen. Het schijnt dat dit onze 5^de beschaving is. En van tijd tot tijd is er inmenging geweest van buitenaardse beschavingen.

Antarctica staat niet op zichzelf.
Toch verdient het wat mij betreft speciale aandacht. Ga maar eens zoeken op Internet, bij voorkeur niet-gecensureerde kanalen als Bitchute, en bezie de wonderlijke historische verhalen over dit gebied en dan zul je begrijpen waarom we hier meer van gaan horen.
In 1943 stelde Marine Admiraal Karl Doenitz dat de Duitse vloot een fort had gebouwd voor hun Führer aan het andere eind van de wereld, specifieker in Queen Maud land dat later Neuschwabenland werd genoemd. De U.S. Naval Antarctic Developments Project startte in 1946 operation Highjump met de beroemde U.S. Admiraal Richard Byrd. Het exoterische doel zou zijn om Antarctica verder in kaart te brengen. Wat onderzoekers al decennia claimen is dat het target de ondergrondse Nazi basis (Base-211) zou zijn waar de Duitse Vril vliegend schotels zouden zijn gestationeerd en worden geconstrueerd.

Adimraal Byrd meldde over operation Highjump in 1947 dat de U.S. het nodig achtte zich te verdedigen tegen vijandelijke krachten operationeel vanaf de Poolgebieden. Hij heeft zich verder nooit uitgesproken. Vanaf dat moment is alles wat zich aan operaties in dit gebied afspeelt classified tot vandaag aan toe! Het 1952 Washington, D.C. UFO incident kon echter niet worden versluierd voor het grote publiek, hoewel ik vermoed dat weinig mensen dit verhaal kennen.

Ciao
Tot de volgende