Een van mijn favoriete schrijvers is Maarten ’t Hart. Omdat hij het simpel houdt. Gewoon (be)schrijft wat hij bedoelt. Heeft een broertje dood aan druktemakers en drukdoeners. Schrijvers die met heel veel moeilijke woorden en ingewikkelde zinsneden iets willen vertellen maar dat mist dan totaal het doel. John Milton vind ik zo’n schrijver. Zijn epos ‘Paradise Lost’ is heel kunstig. Knap gedaan. Ik doe het hem niet na. Geschreven – of eigenlijk gedicteerd – toen hij zowat blind was. In een lastige periode in zijn leven. Hij werd beschuldigd van hoogverraad en heeft een tijdje in de Tower of London vertoeft.
Ik heb het 5 pagina’s volgehouden en toen het boek dichtgeklapt. Druk, dik, veelpraat, gedoe. Zeg gewoon dat je je jouw niet zo unieke visie op het verhaal van Adam en Eva wilt vertellen. Dat verhaal kennen we. Het is een Sumerisch verhaal over de creatie van de mens, de Adamu. In het hof van Eden wat ook werkelijk bestond: Edu.
Eigenlijk ging het mij om die ene zinsnede die ik mooi vind. En de Dark Occultists totaal beschrijft. Hun ware religie: “Better to rule in hell, than to serve in heaven”.
Zij maken deze wereld letterlijk tot een hel. Een hemel is er niet want God bestaat niet. Dus moet je het doen met de aarde, de hel. Dan kun je maar beter zorgen dat je aan de top van de aardse voedselketen staat.
Geen boek voor nodig. Een zin volstaat hier.
Geef een reactie