Een andere oefening die je veel rust zal geven en je zal sterken om in het huidige (enige) moment te blijven heet in het Engels: “triangle of prosecutor of de aanklagers-driehoek”. Je dochter komt te laat thuis, je beschuldigt haar (zij is nu slachtoffer, jij de aanklager), ze wordt emotioneel en draait daarbij de rollen om met iets (wat dan ook) waarbij jij slachtoffer wordt en zij de aanklager. Emotie (vaak opgehoest uit het verleden of denkend aan iets in de toekomst wat helemaal niet gebeurd is) leidt tot irrationele beslissingen en uitspraken. En woorden doen wel degelijk pijn want woorden daadwerkelijk uitgesproken hebben heel veel macht.
Ooit werd ik door een ex-partner zo onverwacht en ongenadig aangevallen, op zielsnivo, dat ik allereerst trachte te begrijpen waarom. Een antwoord kreeg ik niet. Ik voelde me slachtoffer. Toen viel ik haar verbaal aan, uit een gevoel van slachtoffer zijn dus onmacht en onrechtvaardigheid, en zei iets waarbij ik letterlijk haar ziel voelde knakken. Ik draaide de rollen om. Letterlijk op het gebied waar haar zwakste zwakte huisde en waar ik haar juist had moeten en willen beschermen. Ik hoor de knak nog. En wist: dat komt nooit meer goed. Haar liefde is nu geknakt. En zo geschiedde.
Je bent hier in deze realiteit omdat jij dat zo wilde. Je bent hier achtereenvolgens slachtoffer, aanklager etc omdat jij dat zo wilde in co-creatie met andere zielen. Zo functioneert de wereld. Dat heb jij bedacht. Het doel is om uit die eeuwige looping van slachtoffer-aanklager te stappen. Op den duur heb je je lessen wel geleerd. Zeg dat dan ook tegen jezelf en die ander. En vergeef die ander, en jezelf. Hardop. Spreek het uit.
Als iemand (of jijzelf) je zo’n slachtoffer scenario induwt, concentreer je op het heden, maak jezelf bewust van het feit dat het plaatsvindt, stap uit je emotie, kom tot rust en neem een rationeel besluit wat aansluit bij je gevoel. Het enige wat echt is, is dat daar en op dat moment van jou wordt gevraagd om je gevoel, je ratio en je actie in overeenstemming met elkaar te brengen. En niemand te kwetsen. De rest is illusie. Verleden en toekomst worden gemaakt uit die illusie. Het is prima om er over na te denken maar laat het je niet afleiden van het heden. Houd het eenvoudig in het huidige moment. Moeilijkheden, angst en de hel zitten in je hoofd.
Het boek van Tolle, de kracht van het nu, is een aanrader om te lezen.
Had ik het anders moeten doen toen ik haar liefde voor mij letterlijk knakte? Het heeft niet zo veel zin er over na te denken, het ligt in het verleden. Alles gebeurt met een reden. Ik kon niet anders reageren toen. Het moest zo zijn. Onze liefde moest en mocht gebroken worden. Dat voelde toen niet zo tof, nu weet ik wel beter. Dus nee, ik had niet een andere uitkomst na hoeven te streven. Ik had het wel graag anders verwoord toen. Even eruit willen stappen, wat tijd willen nemen om me realiseren dat mensen je aanvallen uit hun eigen angst of onzekerheid, en dan had ik haar willen omarmen, troosten en haar vertellen dat ik haar zo niet zou kunnen helpen of redden. Om het dan aan haar te laten.
Alles wat in het verleden gebeurde: betrek dat niet op jezelf, maak het niet persoonlijk. Het gebeurde omdat het moest gebeuren en je nam de juiste beslissing. Je zou niet in het nu zijn zoals je bent zonder die ervaring. Je kunt er wel van leren, veranderen hoeft je het niet.
Stevie W. begrijpt dat als geen ander. Met elke ervaring waarvan je leert, kom je weer sterker terug hier “op hogere gronden”, totdat het niet meer hoeft en je bent uitgeleerd. Hier zijn Higher Ground vertolkt door de Peppers.
https://www.youtube.com/watch?v=X3mRasO5bvo