Tegen de tijd dat hij 29 werd vertrok hij naar Palestina. Dat lijkt goed overeen te komen met de “lost years” van Jezus: van zijn 12de tot aan zijn 29ste. Een geleerd man dus die aardig wat van de wereld had gezien. Van de wereld die er toe deed in die tijd. Het verre Oosten, het Midden-Oosten. Het centrum van de culturele en filosofische wereld. Men stond versteld van de gedachtegang van St Issa oftewel Jezus. Deze gedachtes sprak hij later uit in Judea.
Volgens St Issa waren de heiligdommen of tempels gevuld met kostbare stenen en geld. Niet met naastenliefde zoals het bedoeld was. Mensen werden in armoede gedrukt, misbruikt. Echter iemand anders onrecht aandoen betekent feitelijk dat je het jezelf aandoet. De oplossing was volgens hem wat wij nu kennen als de gouden regel: doe een ander NIET, waarvan je NIET wilt dat het jou zelf wordt aangedaan.
Deze regel is later ge-obfusceerd. Vertroebeld en verstoethaspeld in: behandel een ander, zoals je zelf behandeld wilt worden. Leuk geprobeerd, echter dat is niet de authentieke gouden regel. Er zit ook een wereld van verschil in betekenis in. Ga maar na.
Ik beschreef al uitvoerig in eerdere blogs dat de authentieke “mystery traditions” uitgaan van de apofatische grondslag. Ook het woord apofatisch is versluierd door leugens oftewel ge-obfusceerd. Moeilijk te begrijpen gemaakt. Een bekende mind control techniek. Zodra iemand je zegt dat het te ingewikkeld is om uit te leggen, dat je het toch niet zult begrijpen, dan heb je te maken met iemand onder mind control. Waarschijnlijk snapt hij of zij het zelf niet.
Terug naar apofatisch. Het betekent origineel dat je zaken vanuit het niet (-bestaande) tracht te beredeneren. De klassieke Egyptenaren gebruikten het bij hun overlijden. Je stond dan tegenover de Godin Ma’at en haar balans. Aan de ene kant van de balans lag je hart en aan de andere kant een veer. Bleef de balans in evenwicht dan was je hart vederlicht en had je geen uitstaande rekeningen, zaken die vereffend dienden te worden, had je je leven in liefde doorgebracht, waren ruzies uitgesproken. Kortweg: je had je shit opgeruimd.
Om dit alles te kunnen meten (Ma’at) werden vragen gesteld over hoe je je leven had gedeeld met anderen. Nu kun je dezelfde vraag op twee manieren stellen waaronder apofatisch. Je kunt vragen of iemand goed en liefdevol is geweest voor zijn of haar gezin en naaste vrienden. Apofatisch de vraag stellen is of iemand soms NIET goed en NIET liefdevol is geweest. Met het eerste kom je nog wel weg, met het tweede niet. Geen ontsnapping mogelijk. Dus volgt een veel zuiverder oordeel.
St Issa stelde dan ook: berokken geen schade. Aan niemand. Hier hebben we de occulte beschrijving – en de enige juiste en wederom in apofatische stijl – van het verschil tussen Goed en Kwaad. Kwaad is niets anders datgene dat schade berokkent aan jezelf of anderen. Goed is al datgene dat GEEN schade berokkent aan jezelf of anderen. Zo simpel is het. We zagen al dat in het Dark Occulte of Satanisme het voornaamste principe egoisme is, en vervolgens op een goede tweede plaats: moreel relativisme. Je denkt alleen aan jezelf en daarom kun jij wel bepalen voor jezelf wat Goed en Kwaad is. Als het anderen schade berokkent maar jou niet, dan is het volgens het Dark Occulte ook Goed. Zo verschuift de occulte grens tussen Goed en Kwaad. Je raakt daarmee steeds verder verwijderd van de occulte wijsheid van Natural Law.








