Toen John Maynard Keynes overleed in 1946, liet hij onder andere een enorme collectie van manuscripten van de befaamde wetenschapper en natuurkundige Isaac Newton na. Isaac Newton, als tweede geeindigd in de lijst van 100 meest invloedrijke personen die ooit geleefd hebben. Met Jezus van Nazareth als goede derde. Mohammed – profeet van beroep- is de winnaar.
Keynes ken je vast als de meest invloedrijke Europese econoom van afgelopen eeuw als je in ieder geval ooit iets hebt gevolgd wat lijkt op economie. Heel kort: zijn model dat Overheden meer moeten investeren in de maatschappij om de boel draaiende te houden is niet meer valide. Met name omdat de huidige Roverheden graag je geld afpakken om dit vervolgens te verkwisten in megalomane projecten zonder dat je daar iets van terug ziet.
Exit Keynes. Niet zijn schuld overigens. Zijn model – mits goed gebruikt – is okay.
Het geweldige boek van Michael White: “Isaac Newton, the last sorcerer” (zoals ik vaker vermeld, gratis te downloaden via z-library) beschrijft uitgebreid over wie deze man nu werkelijk was. Inmiddels is duidelijk dat de huidige informatie voorziening via de media over de toestand van de wereld nu vals en corrupt is: zo was dat eeuwen terug ook al. Geschiedenis wordt geschreven door degenen die baat hebben bij een zekere uitkomst. Dit wordt anders wanneer je – zoals Keynes – de hand hebt weten te leggen via een openbare veiling op een bundel notitie boeken van Newton, die zijn werkelijke aard laten zien middels uitspraken, beweringen en hele verhandelingen. Daar valt niet mee te knoeien.
Met dank aan Keynes. Hij mag weer meedoen.
De titel doet vermoeden dat hoewel we Newton met name kennen dankzij zijn natuurkundige wetmatigheden en vooral het doen van wetenschappelijk onderzoek (hij construeerde een soort van unifying theory die alle tot dan toe geldende wetenschappelijke baksels samenvoegde tot een heerlijke taart), het grootste en onbekende deel van zijn werken zich richt op het occulte, vrijmetselaarij, Hermetisme en bovenal magie. The last sorcerer. Beter eigenlijk: magician. Ik heb in een blog lang gelee het verschil uitgelegd tussen magie en tovenarij. Magie is gericht op het Goede; met tovenarij kan ook het Kwade in het spel zich uiten.
Wel vaker beschrijf ik dat magie werkelijk bestaat mits je er maar voor open staat en je leven en omgeving inricht volgens de Kosmische of Hermetische Wetten. Dan blijkt magie helemaal niet zo ingewikkeld en voor iedereen bereikbaar.
De Stelling van Pythagoras heb je ook ooit moeten leren. Deze wiskundige formule over rechthoekige driehoeken (a2 + b2 = c2 weet je nog?) is niet van Pythagoras. Hij heeft deze van de Egyptenaren geleerd die ‘m al duizenden jaren toepasten in hun eigen piramiden. Toch kennen we Pythagoras van deze stelling. Terwijl hij alleen deze geometrische kennis vanuit Noord-Afrika naar Griekenland en dus Europa heeft verspreid. Zeer waarschijnlijk heeft hij deze stelling ook niet geponeerd als de zijne. De geschiedenis heeft haar eigen verhaal geschreven. Pythagoras was net als Newton opgeleid in filosofie, geometrie, sterrenkunde en mathematica zoals toen gebruikelijk. Dit zijn dezelfde bouwstenen voor de magie. Het occulte. De verborgen wijsheid over het Universum en de plaats van de mens hierin.
Zowel Pythagoras en Newton kennen we van hun wetenschappelijke verhandelingen. Net als Newton echter, bestond het leeuwendeel van het werk van Pythagoras uit magie. Hermetisme. Muziek. Hemelse muziek.