Graag maak ik dit podium zo nu en dan vrij voor mensen met een krachtige stem en een natte pen: schrijven met emotie over feiten. Hier en nu: Max von Kreyfelt, te volgen op LinkedIn en waarschijnlijk ook andere sociale media.
Column: Verspilling die wij betalen
Max von Kreyfelt
Het is een ritueel geworden. Elk jaar weer staan de rekenkamers klaar met rapporten die zo voorspelbaar zijn als de regen in november: kosten die ontsporen, systemen die niet werken, beleid dat zijn eigen doel voorbijschiet. De miljarden vliegen over de balk, en wie betaalt de rekening? U en ik.
Neem de Fyra: verkocht als de snelle trein naar Europa, maar in werkelijkheid een rammelend project dat nooit de rails van de realiteit haalde. Of C2000, het communicatiesysteem dat hulpdiensten moest redden, maar vooral de belastingbetaler leegzoog. En wie herinnert zich niet de chaotische invoering van het PGB-trekkingsrecht? Zorgverleners zonder geld, patiënten in de knel, maar het ministerie sprak geruststellend over “aanloopproblemen”. De miljarden die naar de NAVO en de Oekraïne gaan, ons zichtbaar verarmen, terwijl het door corruptie onbestemd blijft.
Dit is geen incidentenpolitiek, dit is structureel. Grote ICT-projecten mislukken met chirurgische precisie: vertraging, overschrijding, en uiteindelijk een systeem dat niemand bestelde. Ministers en topambtenaren beloven beterschap, maar de patronen keren telkens terug. Ambitieuze plannen, optimistische ramingen, en zodra het spaak loopt: een externe commissie, een excuusbrief, en dan weer business as usual. Ondertussen schuift de factuur gestaag door richting de burger.
Wat het wrang maakt: dezelfde overheid die geen grip krijgt op eigen uitgaven, weet wél elke euro bij ons vandaan te halen. Belastingen, toeslagen, boetes, daar is de controle feilloos. Als wij een dag te laat betalen, rinkelt de deurwaarder. Als zij miljarden laten verdampen, verdwijnt het in het mistige moeras van bestuurlijke verantwoordelijkheid.
Het wordt tijd dat verspilling dezelfde politieke consequenties krijgt als belastingontduiking. Transparantie moet geen modewoord zijn maar een verplichting: volledige openheid over kosten, contracten en resultaten. En bovenal: stop met megalomane luchtkastelen die worden verkocht als vooruitgang maar eindigen als financiële ravage.
Want zolang dit het patroon blijft: zij over de balk, wij betalen, blijft wantrouwen de nieuwe norm.
📌
En lieve mensen, vergeet niet af en toe iets te doneren. max1909.backme.org